نور و بلور

چند هفته پیش به یکی از آرزوهایم رسیدم. همیشه می خواستم نقاشی های ایران درودی را از نزدیک ببینم. خیلی تصادفی در اخبار خواندم که در خانه هنرمندان نمایشگاهی از آثارش برگزار کرده است. ساعت آخر روز آخر  رفتم خانه هنرمندان و در حالی که اصلا انتظار نداشتم خود او هم بود. چند جمله کوتاه گفتیم و از اینکه کتابش را قبلاً خوانده بودم لبخندی بر لبش نشست. پر از عشق بود و امید. دوباره کتابش را می خوانم.